تایوان رسماً پروژه بررسی افزودن بیت کوین به ذخایر ملی

دولت اجرایی و بانک مرکزی به بررسی بیت‌کوین برای ذخایر می‌پردازند

دولت اجرایی تایوان و بانک مرکزی این کشور توافق کرده‌اند که یک مطالعه رسمی درباره افزودن بیت‌کوین (BTC) به ذخایر استراتژیک ملی آغاز کنند؛ تصمیمی که توسط نماینده دکتر کو جو-چون اعلام شد. اگر این برنامه به اجرا درآید، تایوان می‌تواند به‌عنوان یکی از نخستین کشورهای جنوب‌شرقی آسیا شناخته شود که بیت‌کوین را به‌عنوان بخشی از دارایی‌های ذخیره حاکمیتی نگهداری می‌کند. در ادامه این گزارش، جزئیات فنی، انگیزه‌های سیاست‌گذاری، مفاهیم مربوط به تنوع‌بخشی ذخایر ارزی و ریسک‌های مرتبط با معرفی ارز دیجیتال به ترازنامه ملی بررسی می‌شود تا تصویر کامل‌تری از پیامدهای اقتصادی و پولی این اقدام ارائه شود.

مفاد برنامه

دکتر کو اعلام کرده است که دولت ظرف شش ماه آینده مقرراتی سازگار با بیت‌کوین تدوین خواهد کرد و یک برنامه آزمایشی خزانه بیت‌کوین را راه‌اندازی می‌کند. فاز اولیه این پروژه با تهیه فهرست و بررسی بیت‌کوین‌هایی آغاز می‌شود که به‌عنوان اموال توقیف‌شده در اختیار دادستان‌ها قرار دارد؛ دارایی‌هایی که در سال ۲۰۲۴ حدود ۱۴۶ میلیون دلار گزارش شده بودند و با توجه به افزایش قیمت بازار، اکنون برآورد می‌شود نزدیک به ۳۰۰ میلیون دلار ارزش داشته باشند. استفاده از بیت‌کوین‌های توقیفی به‌عنوان منبع اولیه برای آزمایش خزانه به دولت این امکان را می‌دهد که بدون تخصیص فوری از ذخایر ارزی، سازوکارهای نگهداری (custody)، حسابداری، گزارش‌دهی و انطباق (compliance) را آزمون کند. این رویکرد سطحی از محافظت مالی و کاهش فشار سیاسی فراهم می‌آورد؛ زیرا از بودجه عمومی یا فروش گسترده ارز خارجی برای خرید BTC اجتناب می‌شود و هم‌زمان امکان توسعه پروتکل‌های داخلی برای مدیریت دارایی‌های دیجیتال فراهم می‌گردد.

نیروهای محرک سیاستی: تنوع‌بخشی و پوشش در برابر وابستگی به اوراق خزانه آمریکا

ترکیب فعلی ذخایر تایوان — شامل حدود ۴۳۲ تن طلای ذخیره و ۵۷۷ میلیارد دلار ذخیره ارزی — به‌طور تقریباً ۹۲٪ در اوراق خزانه آمریکا متمرکز شده است، که نشان‌دهنده قرار گرفتن در معرض بالای دلار آمریکا و بدهی‌های سنتی دولتی است. طرفداران افزودن بیت‌کوین به این ترکیب استدلال می‌کنند که تخصیص اندکی به BTC می‌تواند به‌عنوان پوششی در برابر ریسک‌های مربوط به دلار، تورم و شوک‌های ژئوپولیتیکی عمل کند. دکتر کو و گروه‌های حامی بیت‌کوین معتقدند که داشتن ذخایر استراتژیک بیت‌کوین می‌تواند مقاومت مالی را تقویت کند و در عین حال نوآوری در حوزه رمزارز داخلی را تشویق نماید. از منظر مدیریت ریسک، بیت‌کوین که به‌عنوان دارایی غیر‌هم‌بسته (uncorrelated یا کم‌بستگی نسبت به اوراق قرضه سنتی) مطرح است، ممکن است به کاهش نوسانات ارزش کل پرتفوی ذخایر کمک کند؛ هرچند این فرضیات نیاز به آزمون‌های تاریخی و سناریوسازی دارد تا اثر بخشی واقعی آن در مدیریت ریسک ارزی و پولی تبیین شود.

شرکای صنعتی و پشتیبانی فنی

این ابتکار با حمایت شرکت فناوری بیت‌کوین JAN3 همراه است؛ شرکتی که بر گسترش دسترسی جهانی به BTC و فناوری‌های لایه دوم (Layer2) تمرکز دارد. دکتر کو به‌طور مشخص از سامسون ماو، مدیرعامل JAN3، نام برده و از جامعه بین‌المللی بیت‌کوین خواسته تا از تلاش‌های تایوان برای تبدیل شدن به یک هاب منطقه‌ای بیت‌کوین در آسیا حمایت کنند. مشارکت شرکای باتجربه صنعت نشان می‌دهد که فاز آزمایشی احتمالاً جنبه‌های فنی و عملیاتی نظیر راه‌حل‌های نگهداری امن (از جمله کیف‌پول‌های سرد و گرم)، حاکمیت مبتنی بر چندامضایی (multisig governance)، مقیاس‌پذیری لایه دوم، و الزامات تطبیق با مقررات (regulatory compliance) را در نظر خواهد گرفت. در زاویه فنی، موضوعاتی مانند مدیریت کلید خصوصی، طراحی پروتکل‌های بازیابی، کنترل‌های داخلی و آزمون نفوذ در محیط‌های نگهداری اهمیت بالایی خواهند داشت تا ریسک سرقت یا خطای انسانی به حداقل برسد.

بیت‌کوین‌های توقیفی به‌عنوان نقطه شروع عملگرایانه

استفاده از بیت‌کوین‌های توقیفی برای اجرای آزمایشی خزانه، بازتابی از رویکردهایی است که برخی دولت‌ها برای کاهش اصطکاک سیاسی و قرار گرفتن در معرض مالی دنبال کرده‌اند. طبق گزارش‌ها، دادستانی‌های تایوان در سال ۲۰۲۴ حدود ۱۴۶ میلیون دلار BTC را توقیف کرده‌اند؛ با افزایش قیمت پس از آن، ارزش این محموله اکنون نزدیک به ۳۰۰ میلیون دلار برآورد می‌شود. دارایی‌های توقیفی که فهرست‌برداری و ممیزی شوند، می‌توانند به‌عنوان محیط آزمون برای سامانه‌های مدیریت خزانه، استانداردهای گزارش‌دهی، و کنترل‌های ضدپولشویی (AML) مورد استفاده قرار گیرند؛ پیش از آن‌که هرگونه تخصیص از ترازنامه حاکمیتی انجام شود. این مسیر می‌تواند نشان‌دهنده یک چارچوب محافظه‌کارانه برای پذیرش رمزارز در سطح ملی باشد؛ یعنی ابتدا تمرکز بر شفافیت، حسابرسی و کنترل‌های قانونی بعد از آن تصمیم‌گیری درباره نگهداری بلندمدت یا ورود به بازار از طریق خرید مستقیم با ارز ذخیره.

زمینه منطقه‌ای: آسیا و خزاین ملی بیت‌کوین

در حال حاضر دو کشور در آسیا شناخته شده‌اند که مقادیر قابل‌توجهی بیت‌کوین در اختیار دارند: چین — با برآوردی نزدیک به ۱۹۰,۰۰۰ واحد BTC که گفته می‌شود مرتبط با توقیف‌ها و نگهداری تحت کنترل مراجع مختلف بوده است — و کره‌شمالی که ذخیره گزارش‌شده بسیار کوچکتر است. علاقه به استراتژی‌های سطح ملی برای بیت‌کوین در سراسر منطقه در حال رشد است؛ برای مثال اندونزی پیش‌تر بحث‌هایی پیرامون یک استراتژی ملی بیت‌کوین مطرح کرده و پیمایش تایوان می‌تواند سایر دولت‌ها را به مطالعه جدی‌تر درباره ذخایر رمزنگاری‌شده ترغیب کند. در چارچوب منطقه‌ای، عواملی مانند ماهیت بازارهای مالی داخلی، عمق بازار ارز دیجیتال، مقررات مبادلات رمزارز، و همگرایی یا اختلافات با سیاست‌های بانک‌های مرکزی همسایه، تعیین‌کننده سرعت و گستره پذیرش ملی خواهند بود. همچنین تجربیات دیگر کشورها در مدیریت ریسک‌های حقوقی، شفافیت و پیامدهای پولی می‌تواند راهنمای ارزشمندی برای طراحی سیاست در تایوان فراهم آورد.

پیامدها برای بازارها و مقررات

در صورتی که تایوان تصمیم به پیش بردن این برنامه بگیرد، بازیگران بازار باید مراقب پیش‌نویس‌های مقررات جدید در حوزه رمزارز، راهنمایی‌های مربوط به نگهداری و حسابداری، و نتایج آزمایش خزانه بیت‌کوین باشند. وجود چارچوب‌های نظارتی شفاف و سازوکارهای نگهداری قوی برای نهادی‌کردن هرگونه تخصیص BTC حیاتی خواهد بود. برای بازار بیت‌کوین، یک آزمایش دولتی که با بیت‌کوین‌های توقیفی پشتیبانی شود، هم نمادین و هم کاربردی خواهد بود — نشانگر افزایش پذیرش نهادی و در عین حال مطرح‌کننده پرسش‌های مهمی درباره شفافیت، حاکمیت و پیامدهای سیاست پولی. از منظر بازار، حتی تخصیص‌های کوچک دولتی می‌توانند انتظارات نقدینگی و ساختار قیمت را تحت تأثیر قرار دهند؛ از این رو تحلیلگران بازار، مدیران دارایی و نهادهای نظارتی باید مدل‌های سناریو را توسعه دهند تا تأثیرات احتمالی بر بازارهای ارز دیجیتال و بازارهای سنتی ارز و اوراق قرضه بررسی شود.

برای خوانندگانی که روند پذیرش بیت‌کوین در سطح ملی را دنبال می‌کنند، حرکت تایوان یک تحول قابل‌توجه در روند گسترده‌تر بازنگری دولت‌ها به دارایی‌های دیجیتال در چارچوب مدیریت ریسک‌های حاکمیتی و سیاست ذخایر استراتژیک محسوب می‌شود. این اقدام می‌تواند الهام‌بخش کارهای تحلیلی بیشتر درباره چگونگی ادغام رمزارزها در سیاست پولی، مدیریت ذخایر و استانداردهای گزارش‌دهی بین‌المللی باشد؛ مسائلی که نیازمند همکاری میان مراجع دولتی، صنعت فناوری بلاک‌چین، و جامعه بین‌المللی تنظیم‌کننده است.