9 دقیقه
کوینبیس: پیشبینی ۲۰۲۶ برای تسریع پذیرش رمزارز
دیوید دوئنگ، رئیس تحقیقات سرمایهگذاری در کوینبیس، پیشبینی میکند که محرکهایی که در سال ۲۰۲۵ باعث پیشرفت بازار رمزارز شدند، در سال ۲۰۲۶ تقویت خواهند شد و در مجموع به تسریع پذیرش گستردهتر داراییهای دیجیتال منجر خواهند شد. از دیدگاه او، مجموعهای از عوامل کلیدی — از جمله راهاندازی و گسترش ETFهای اسپات، رشد استیبلکوینها، توسعه فرآیند توکنیزهسازی داراییها و شفافتر شدن چارچوبهای نظارتی — همافزایی ایجاد میکنند که نهادیشدن، تقویت زیرساخت بازار و کاربردهای واقعی رمزارزها را پشتیبانی میکند. این چشمانداز برای سرمایهگذاران، شرکتها و توسعهدهندگان اکوسیستم اهمیت دارد زیرا تغییرات ساختاری میتوانند مسیر ورود سرمایه بلندمدت را هموارتر سازند و امکان ادغام رمزارزها در خدمات مالی سنتی را افزایش دهند.
چرا این نیروها اهمیت دارند
دوئنگ توضیح میدهد که تحولات اخیر مسیرهای قانونمند شدهای برای ورود سرمایه خرد و نهادی فراهم کردهاند. صندوقهای قابل معامله مبتنی بر داراییهای اسپات یک سازوکار آشنا و تحتنظارتی برای تخصیص دارایی فراهم میکنند که بسیاری از سرمایهگذاران سنتی به آن اعتماد دارند. همزمان، شرکتهای بزرگ شروع به استفاده از داراییهای دیجیتال در خزانههای خود کردهاند و این داراییها بهعنوان یک ابزار جدید در ترازنامه مطرح شدهاند؛ پدیدهای که میتواند کاربردهای عملی مانند مدیریت نقدینگی، پرداختهای بینالشرکتی یا پوشش ریسک را توسعه دهد. علاوه بر این، فرایند توکنیزهسازی داراییها و نقش پررنگ استیبلکوینها در جریانهای مالی استاندارد، نشان میدهد که رمزارزها میتوانند بهتدریج وارد فرآیندهای پرداخت، تسویه و تامین وثیقه شوند. این تغییرات زیرساختی برای رشد پذیرش نهادی و تجاری بسیار حیاتی است زیرا ریسکهای عملیاتی و حقوقی کاهش یافته و سازوکارهای تسویه و نگهداری شفافتر میشوند.
صندوقهای قابل معامله (ETF) اسپات و فشردهشدن زمانهای تصویب
صندوقهای ETF اسپات مانع ورود سنتی را تا حد زیادی کاهش دادند و به تخصیصکنندگان سنتی امکان دادند تا در قالب یک محصول تحت نظارت و قابل معامله در بورسها به بازار رمزارز دسترسی پیدا کنند. کوینبیس انتظار دارد فرایندهای تصویب و زمانبندی معرفی محصولات ETF فشردهتر شوند، به این معنی که ممکن است فهرست شدن صندوقهای جدید سریعتر اتفاق بیفتد و توزیع این محصولات در بازارهای جهانی گستردهتر شود. این روند میتواند نقدینگی را افزایش دهد، اسپردها را کاهش دهد و رقابت بین ارائهدهندگان بازار را تشدید کند که همه برای سرمایهگذاران نهایی و پلتفرمهای معاملاتی مفید است. از منظر فنی، ظهور ETFهای اسپات باعث شد سازوکارهای نگهداری (custody)، گزارشدهی و انطباق با مقررات برای داراییهای دیجیتال استانداردتر شوند؛ این استانداردسازی خود یک عامل محرک در افزایش اعتماد نهادی است. برای سرمایهگذاران خرد و مؤسسات مالی که به دنبال تنوع سبد و دسترسی شفاف به بازار رمزارز هستند، توسعه ETFها یک نقطه عطف ساختاری محسوب میشود.
استیبلکوینها و نوآوری در مکانیزم تحویل-در-مقابل-پرداخت (DvP)
استیبلکوینها بهتدریج نقش بزرگتری در معماریهای تسویه و پرداخت ایفا میکنند، بهویژه در ساختارهای تحویل-در-مقابل-پرداخت (Delivery-versus-Payment یا DvP) که ریسک طرف مقابل و ریسک تسویه را کاهش میدهند. وقتی استیبلکوینها تحت چارچوبهای نظارتی روشنتری عمل کنند و سازوکارهای حسابرسی و ذخیرهسازی شفاف شود، این سازوکارها میتوانند به خطوط ریلی اصلی برای پرداختهای برونمرزی، تسویه معاملات و حرکت وثیقه در زنجیره تبدیل شوند. از منظر فنی، ادغام استیبلکوینها در سیستمهای تسویه اتحادیهای یا بانکی نیازمند استانداردهای فنی برای کیفپولها، قراردادهای هوشمند و پلهای بینزنجیرهای است تا تضمین شود که توکنهای باثبات قابلیت نقدشوندگی و پشتوانه مورد انتظار را فراهم میآورند. نکته مهم این است که استیبلکوینهای تحتنظارتی میتوانند هزینهها و زمان انتقال پول بینالمللی را کاهش دهند و بهویژه برای پرداختهای خرد، حوالهها و تامین مالی زنجیره تأمین مزیتهایی ایجاد کنند. بنابراین توسعه قوانین مربوط به استیبلکوین و زیرساختهای فنی میتواند یکی از موتورهای اصلی پذیرش رمزارز در سرویسهای مالی معمولی باشد.
توکنیزهسازی و وثیقه توکنیزهشده
توکنیزهسازی (tokenization) به معنای نمایاندن داراییهای دنیای واقعی بهصورت توکن در زنجیره بلاکچین است؛ این شامل املاک و مستغلات، اوراق بهادار سنتی، کالاها یا حتی حقوق مالکیت فکری میشود. با توکنیزهشدن داراییها، دامنه وثیقه افزایش یافته و منابع نقدینگی جدیدی باز میشود که پیش از این در قالب بازارهای سنتی بهصورت جزیی یا محلی موجود بود. دوئنگ پیشبینی میکند که شناخت گستردهتری از وثایق توکنیزهشده در معاملات سنتی پذیرفته خواهد شد؛ این بدان معناست که بانکها، نگهدارندهها (custodians) و شرکتها انعطاف بیشتری در پذیرش داراییهای دیجیتال بهعنوان بخشی از تسهیلات تأمین مالی با وثیقه خواهند داشت. بهعنوان مثال، بانکها ممکن است بتوانند از داراییهای توکنیزهشده بهعنوان وثیقه در وامهای بینبانکی استفاده کنند یا بازارهای تامین مالی زنجیره تأمین میتوانند با استفاده از توکنها سرعت و شفافیت تسویه را افزایش دهند. توکنیزهسازی همچنین امکان خردسازی (fractionalization) داراییهای با ارزش بالا را فراهم میآورد، که میتواند سرمایهگذاران کوچک را به کلاسهای داراییای دعوت کند که قبلاً برایشان دسترسیپذیر نبود. این موضوع، همراه با استانداردهای فنی و حقوقی روشن، میتواند به گسترش بازارهای ثانویه و افزایش کارآیی سرمایه کمک کند.
قوانین بهعنوان پایه پذیرش نهادی
شفافیت سیاستی از سوی حوزههای قضایی بزرگ یک شرط ضروری برای گسترش مشارکت نهادی است. در ایالات متحده، تمرکز بر چارچوبهای مربوط به استیبلکوینها و ساختار بازار بوده است؛ این اقدامات شامل تلاش برای تعریف حقوق کاربران، استانداردهای ذخیرهسازی و تضمین پشتوانه استیبلکوینها میشود. در اتحادیه اروپا، مقررات Markets in Crypto-Assets (MiCA) قدم مهمی در مسیر ایجاد یک چارچوب قانونی واحد برای ارائهدهندگان خدمات رمزارزی برداشته است. این چارچوبها مقررات عملیاتی و محافظتی فراهم میآورند که نوآوری محصول، مدیریت ریسک و انطباق را ممکن میسازند و در نهایت پایههای مشارکت نهادی عمیقتر را تشکیل میدهند. از منظر ریسک، وجود قوانین روشن به کاهش عدم قطعیت حقوقی کمک میکند؛ برای مثال، قراردادهای هوشمند که در چارچوب مقررات اجرا میشوند، قابلیت اجرای حقوقی و قابلیت اعتماد را افزایش میدهند. در مجموع، ترکیب استانداردهای نظارتی، راهکارهای فنی قابل اتکا و سیاستهای شفاف میتواند بدهبستانهای حقوقی و عملیاتی لازم برای ادغام رمزارزها در زیرساختهای مالی سنتی را فراهم کند.
تحلیلگران همچنین اشاره میکنند که پذیرش جهانی رمزارزها پیوسته رشد کرده است؛ بهعنوان نمونه گزارشهایی مانند Demand Sage میزان پذیرش را حدود ۱۰.۳٪ در سهماهه اول سال ۲۰۲۳ و حدود ۹.۹٪ در سهماهه اول سال ۲۰۲۵ نشان دادهاند. این ثبات نسبی در نرخهای پذیرش حاکی از آن است که بازار رمزارزها در حال گذار از مرحله حدس و گمانهای محلی به سمت تبدیل شدن به بخشی از زیرساختهای مالی یکپارچهتر است. اگر این روند با توسعه زیرساختهای مقیاسپذیر، استانداردهای نظارتی و محصولات سرمایهگذاری شفاف همگام شود، شانس تبدیل رمزارزها به ابزارهای مالی با قابلیت استفاده عملی در بخشهای مختلف اقتصادی افزایش مییابد.
تنوع تقاضا و سرمایه بلندمدت
دوئنگ تأکید میکند که تقاضا دیگر تنها توسط یک روایت مشخص هدایت نمیشود؛ امروز پایه سرمایهگذاران گستردهتر و متنوعتر شده است و شامل تخصیصدهندگان نهادی، شرکتها و کاربران روزمره میشود. این تنوع در تقاضا به معنی کاهش وابستگی به چرخههای سفتهبازی صرف و افزایش نقش عوامل بنیادی است: روندهای کلان اقتصادی، تحولات ژئوپلیتیکی و پیشرفتهای تکنولوژیک با هم تعامل دارند تا یک نظریه استراتژیک و بلندمدت برای رمزارز شکل دهند. بهعنوان مثال، شرکتها ممکن است به دلیل نیاز به کارآیی در پرداختهای بینمرزی یا نگهداری نقدینگی از استیبلکوینها و داراییهای دیجیتال استفاده کنند؛ صندوقهای بازنشستگی یا صندوقهای سرمایهگذاری نهادی نیز ممکن است بهطور محتاطانه بخشی از سبد خود را به ETFها اختصاص دهند تا از بازده بالقوه و همزمان تنوعبخشی بهرهمند شوند. اگر صنعت بتواند محصولات با کیفیت، مدیریت ریسک قوی، و طراحی کاربرمحور ارائه دهد، و در عین حال برخورد نظارتی مسئولانه و شفاف وجود داشته باشد، موج بعدی نوآوری میتواند مخاطبان گستردهتری را جذب کند و جریانهای سرمایهای پایدارتری را ایجاد نماید. این شرایط مستلزم رشد اکوسیستمهای نگهداری امن، بازارگردانی مؤثر و ابزارهای مشتقهای است که به کنترل ریسک کمک کنند.
نتیجهگیری
با همگرایی ETFها، استیبلکوینها، توکنیزهسازی و قوانین روشنتر، کوینبیس انتظار دارد که در سال ۲۰۲۶ شتاب ترکیبی در پذیرش رمزارز رخ دهد. برای سرمایهگذاران رمزارز، مؤسسات مالی و توسعهدهندگان، این فرصت به معنی مسیرهای بیشتر برای ادغام در حوزههای پرداخت، تسویه و خدمات مالی مرسوم است، در حالی که ساختار بازار و بلوغ محصولی نیز تکامل مییابد. در نتیجه، اگر زیرساختهای فنی مطمئن، استانداردهای نظارتی شفاف و محصولات قابل اتکایی عرضه شوند، احتمال افزایش جریان سرمایه بلندمدت و کارکردی شدن کاربردهای رمزارز در اقتصاد واقعی بیشتر خواهد شد. در پایان، نیاز به نظارت مداوم بر توسعههای فنی (مانند پلهای بینزنجیرهای و قراردادهای هوشمند امن)، رصد سیاستهای نظارتی و توجه به الزامات عملیاتی مؤسسات، برای بهرهبرداری موفق از این فرصتها ضروری است.
منبع: cointelegraph
ارسال نظر