تحلیل فاصله کارمزدها: شبکه رابینهود و تسویه اتریوم

شبکه رابینهود حدود ۴.۵ میلیون دلار کارمزد تراکنش را در تاریخ ۳ سپتامبر از کاربران دریافت کرد در حالی که حدود ۳۹۸ دلار برای انتشار داده‌های دسته‌ای و اثبات‌ها روی اتریوم هزینه شد. این اختلاف نشان می‌دهد که یک لایه ۲ پر ترافیک می‌تواند فعالیت زنجیره‌ای سنگین و کارمزدهای پرداختی توسط کاربران تولید کند در حالی که هنگام استفاده از مکانیزم‌های مدرن دسترسی به داده لایه ۲، هزینه‌های تسویه مستقیم روی شبکه اصلی اتریوم تنها اندک است.

این فاصله بحث‌هایی را درباره محل ثبت ارزش اقتصادی در مجموعه رول‌آپ‌ها، لایه‌های دسترسی به داده و اجرای لایه پایه برانگیخت. در ادامه داده‌های گزارش‌شده توسط شرکت تحلیل بلاک‌چین بیت‌کوئری را تشریح می‌کنیم، توضیح می‌دهیم چگونه بلاب‌های ای‌آی‌پی-۴۸۴۴ و پروتو-دانک‌شاردینگ اقتصاد تسویه لایه ۲ را تغییر می‌دهند، طراحی‌های امنیتی و ترتیب‌دهی در شبکه رابینهود را بررسی می‌کنیم و توضیح می‌دهیم چگونه ترتیبات شخص ثالث مانند برنامه توسعه آربیتروم بر تقسیم نهایی درآمد لایه ۲ تاثیر می‌گذارند.

اعداد کلیدی گزارش‌شده

بیت‌کوئری حدود ۵۹۷ میلیون تراکنش روی شبکه رابینهود از اولین بلاک آن در ۳۰ آوریل تا ۳ سپتامبر اندازه‌گیری کرد و جمع کارمزد تراکنش‌ها در آن بازه نزدیک به ۲۳ میلیون دلار بود. تنها در روز ۳ سپتامبر، بیت‌کوئری ۴٬۵۰۳٬۷۰۵ دلار کارمزد پرداخت‌شده توسط کاربران را به شبکه نسبت داد. از همان روز، این شرکت تحلیلی هزینه انتشار داده‌های تراکنش و اثبات‌ها روی اتریوم را حدود ۳۹۶ دلار برای بلاب‌ها و حدود ۲ دلار برای هزینه‌های اجرای مرتبط با اثبات برآورد کرد که نسبت کارمزد به هزینه تسویه را تقریباً ۱۱۴۰۰ به ۱ نشان می‌دهد.

زمینه دیگر: بیت‌کوئری دریافت که حدود ۷۰٪ از مجموع کارمزدها پس از ۲۴ اوت تولید شده است، زمانی که فی پایه شبکه رابینهود از کف ۰.۰۲ gwei خارج شد. کارمزدهای روزانه لایه ۲ از حدود ۵۴٬۷۰۱ دلار در ۲۲ اوت به ۴.۵ میلیون دلار در ۳ سپتامبر افزایش یافت چرا که مصرف گس تقریباً سه‌ برابر شد.

چگونه بلاب‌های اتریوم صورتحساب تسویه لایه ۲ را کاهش می‌دهند

شبکه رابینهود داده‌های تراکنش را با استفاده از بلاب‌هایی که توسط ای‌آی‌پی-۴۸۴۴ معرفی شدند، روی اتریوم منتشر می‌کند. بلاب‌ها یک فضای داده موقت و جداگانه هستند که به‌طور خاص برای رول‌آپ‌ها و سایر سامانه‌های لایه ۲ طراحی شده‌اند. آن‌ها در بازار فی مجزایی از گس اجرای معمول قرار دارند و امکان ارسال اطلاعات تراکنشی فشرده‌شده را با هزینه پایین و برای پنجره زمانی محدودی فراهم می‌کنند. این طراحی یکی از عناصر اصلی پروتو-دانک‌شاردینگ است و برای کاهش هزینه دسترسی به داده on-chain برای رول‌آپ‌ها ساخته شده است.

از آنجا که قیمت‌گذاری بلاب‌ها جداگانه است و هدف آن‌ها ارزان بودن است، حجم بالای تراکنش‌های لایه ۲ می‌تواند درآمد قابل‌توجهی در اقتصاد درون لایه ۲ تولید کند در حالی که فقط هزینه‌های مستقیم اندکی برای انتشار داده‌های تجمیع‌شده روی اتریوم تحمیل می‌کند. اختلاف ۳۹۸ دلاری در مقابل ۴.۵ میلیون دلار در ۳ سپتامبر با این معماری هم‌راستاست و نشان می‌دهد مکانیزم به‌صورت مورد انتظار عمل می‌کند: کاهش هزینه به ازای هر بایت برای در دسترس‌پذیری داده‌های رول‌آپ.

مهم است توجه داشته باشیم که رقم ۳۹۸ دلار نشان‌دهنده پولی نیست که مستقیماً به واحدی به نام اتریوم پرداخت شده باشد. این برآورد هزینه‌ای است که شبکه رابینهود برای استفاده از اتریوم به‌منظور تسویه و دسترسی به داده متحمل شده است. پروتکل اتریوم اجزای مختلف کارمزد را مطابق قواعد زنجیره‌ای خودش تقسیم، بازتوزیع یا می‌سوزاند، بنابراین مکانیک اینکه چه بخشی از کارمزد به چه کسی می‌رسد یا سوزانده می‌شود جدا از محاسبه خام هزینه ارسال لایه ۱ رول‌آپ است.

چرا صورت‌حساب کم لایه ۱ داستان اقتصادی کامل نیست

تحلیل‌گران نسبت به خواندن فاصله گسترده کارمزد به‌عنوان معیاری ساده از سود نگاه‌داشته شده توسط اپراتور لایه ۲ هشدار دادند. بیت‌کوئری صراحتاً هزینه‌های عملیاتی خارج از زنجیره مانند حقوق کارکنان، زیرساخت، سخت‌افزار نود، توسعه مداوم، ممیزی‌های امنیتی و هزینه‌های تطبیق را مستثنی کرده است. این هزینه‌ها در دفاتر تراکنش ثبت نمی‌شوند اما به‌طور ملموسی درآمد خالص را تحت تاثیر قرار می‌دهند.

به‌طور جداگانه، رابطه اقتصادی بین حجم تراکنش‌های لایه ۲ و سوزانده شدن ETH یا تصاحب فی پایه در شبکه اصلی اتریوم می‌تواند شل باشد. نشریه‌ای به نام دیجیتال‌اسِت از داده‌های فعالیت مشابه برای استدلال استفاده کرد که رشد سریع لایه ۲ لزوماً به افزایش متناسب در تصاحب مستقیم فی اتریوم منجر نمی‌شود. در طول دوره اولیه شبکه رابینهود، دیجیتال‌اسِت حدود ۴۹٬۰۰۰ دلار هزینه تجمعی پرداخت‌شده به اتریوم از اواخر آوریل را ذکر کرد که میانگین روزانه حدود ۳۷۰ دلار در طول دوره نمونه بود که تضاد شدیدی با جریان‌های کارمزدی سمت لایه ۲ دارد.

طراحی امنیتی و مدل چالش

شبکه رابینهود خود را به‌عنوان یک لایه ۲ مبتنی بر آربیتروم توصیف می‌کند که از اتر به‌عنوان توکن گس بومی استفاده می‌کند و داده‌های لازم برای بازسازی وضعیت و اثبات‌ها را روی اتریوم منتشر می‌کند. ال‌تو‌بیت در حال حاضر شبکه رابینهود را در دسته «سایر» خود طبقه‌بندی می‌کند زیرا کمتر از پنج بازیگر خارجی می‌توانند اختلافات علیه وضعیت زنجیره را مطرح کنند؛ در زمان گزارش، تنها دو اعتبار‌دهنده لیست‌‌شده قادر به ارسال چالش به ریشه وضعیت نادرست بودند.

آن مجموعه محدود چالش‌دهنده و انتخاب‌های پیکربندی دیگر، پروفایل اعتماد و تمرکززدایی شبکه رابینهود را متفاوت از طراحی‌های کاملاً اجازه‌پذیرِ اپتیمستیک یا زدکی-رول‌آپ می‌سازد. این زنجیره یک ترتیب‌دهنده متمرکز دارد که ترتیب تراکنش‌ها را کنترل می‌کند و طبق ال‌تو‌بیت می‌تواند از آن موقعیت امتیاز استخراج ارزش یا ام‌ای‌وی (ام‌ای‌وی) استخراج کند. علاوه بر این، آر‌بی‌اواس شامل ویژگی فیلتر کردن تراکنش است که به یک فیلترر مجاز اجازه می‌دهد هش‌های تراکنش منتخب را ناموفق کند حتی اگر کاربران تلاش کنند از طریق اتریوم اجبار درج را انجام دهند.

قابلیت ارتقا و فرضیات خروج

ارزیابی ال‌تو‌بیت همچنین اشاره می‌کند که برخی مسیرهای ارتقای قراردادها می‌توانند در بعضی پیکربندی‌ها بدون پنجره خروج صریح کاربر اجرا شوند. این ویژگی‌ها بخشی از چارچوب ارزیابی بلوغ و امنیت هستند و نشان‌دهنده مصالحه‌هایی بین انعطاف‌پذیری عملیاتی و خودمختاری کاربرند. اهمیت دارد که شبکه رابینهود همچنان داده‌های مورد نیاز برای ساخت اثبات را از طریق بلاب‌ها یا کال‌دیتا روی اتریوم منتشر می‌کند و یک دوره چالش یا اختلاف (گزارش‌شده شش روز و هشت ساعت) را حفظ می‌کند که امکان اجرای مکانیزم‌های تأیید در زنجیره را در صورت بروز اختلاف فراهم می‌آورد.

تمرکز فعالیت و دینامیک ام‌ای‌وی

تفکیک بیت‌کوئری در ۳ سپتامبر نشان داد فعالیت و کارمزدها به شدت متمرکز بودند. هشت آدرس قرارداد مسئول حدود ۷۹٪ از افزایش مصرف گس نسبت به دوره قبل بودند. نمونه‌ها شامل یک روتر سواپ بود که ۱.۷ میلیون تراکنش را پردازش کرد و تنها در آن روز حدود ۱.۱ میلیون دلار کارمزد پرداخت نمود، و گروهی از ۳۱ کیف پول که نزدیک به ۶۹۵٬۰۰۰ تراکنش به یک قرارداد تسویه سفارش‌ها ارسال کردند و حدود ۶۹۲٬۰۰۰ دلار پرداخت کردند.

تحلیل‌گران این الگوها را هم‌راستا با جریان‌های معاملات خودکار یا فرکانس‌بالا توصیف کردند. تنها جریان تراکنش‌های بلاک‌چین ثابت نمی‌کند چه کسی آدرس‌ها را کنترل می‌کند، اما تمرکز کمک می‌کند توضیح دهیم چرا کارمزدها در یک تاریخ به‌شدت جهش کردند و چرا سطوح مشابه ممکن است پایدار نمانند.

تا ۱۰ سپتامبر درآمد گس شبکه گزارش‌شده به حدود ۹۴۴٬۰۰۰ دلار کاهش یافت در حالی که تعداد تراکنش‌ها نزدیک به سطوح اوایل سپتامبر باقی ماند، که نشان می‌دهد روز ۳ سپتامبر یک نرخ پایدار روزانه نبوده و دینامیک کارمزد می‌تواند بسته به اینکه کدام شرکت‌کنندگان فعال هستند به‌طور چشمگیری تغییر کند.

چه کسی ارزش را تصاحب می‌کند: آربیتروم، رابینهود و اتریوم

چارچوب رایج برای داده‌های ۳ سپتامبر می‌پرسد ارزش اقتصادی فعالیت لایه ۲ به کجا می‌رسد. فاصله بین کارمزدهای کاربر لایه ۲ و صورت‌حساب تسویه لایه ۱ همه به رابینهود تعلق نمی‌گیرد. از آنجا که شبکه رابینهود از فناوری آربیتروم استفاده می‌کند، مشمول مجوز برنامه توسعه آربیتروم است که مستلزم بازگرداندن ۱۰٪ از درآمد خالص پروتکل به اکوسیستم آربیتروم است: ۸٪ به خزانه آر‌بی‌دی‌ای و ۲٪ به انجمن توسعه‌دهندگان آربیتروم.

به‌روزرسانی مالی آربیتروم برای ۲ سپتامبر نشان داد هزینه‌های مجوز برنامه توسعه در ماه ژوئیه به ۳۶۰٬۰۰۰ دلار رسید و ۳۵٪ از درآمد آر‌بی‌دی‌ای آن ماه را تشکیل داد، که اولین ماه حضور شبکه رابینهود در شبکه اصلی عمومی بود. محاسبه مجوز بر اساس درآمد خالص پروتکل است، نه جمع کارمزدهای تراکنش، بنابراین محاسبه مستقیم ۱۰٪ از ۴.۵ میلیون دلار گزارش‌شده بدون تعیین درآمد خالص صحیح نیست.

فراتر از سهم آربیتروم، مکانیک‌های کارمزد پروتکل، سوزاندن‌ها و هر درآمدی که به ارائه‌دهندگان زیرساخت یا حافظ‌ها بازگردانده شود، تشخیص اینکه چه کسی سود می‌برد را پیچیده‌تر می‌سازد. نقش اتریوم در مجموعه همچنان حیاتی است: اتریوم لایه تسویه و دسترسی به داده را فراهم می‌کند که شبکه رابینهود به آن متکی است، حتی اگر آن سهم به ازای هر بایت زیر مدل بلاب ارزان باشد.

نقش بلاب‌ها و پیامدهای بلندمدت

بلاب‌های ای‌آی‌پی-۴۸۴۴ عمداً طراحی شدند تا تسویه رول‌آپ‌ها را ارزان‌تر کنند و توان عملیاتی تراکنشی بالاتری را بدون تحمیل افزایش متناسب در درآمد گس لایه ۱ امکان‌پذیر کنند. این طراحی می‌تواند وضعیتی خلق کند که در آن یک لایه ۲ بخش عمده‌ای از درآمد کارمزد رو به کاربر را در اختیار داشته باشد در حالی که اتریوم جبران هزینه‌ای متوسط و پایدار برای دسترسی به داده دریافت می‌کند. مطلوب بودن این توازن به سیاست‌های گسترده‌تر، انتخاب‌های حاکمیتی پروتکل و نحوه ارزش‌گذاری اکوسیستم بر امنیت لایه پایه و تصاحب کارمزد بستگی دارد.

اگر بسیاری از رول‌آپ‌ها از مدل‌های مشابه پیروی کنند، اتریوم در کاربرد و ارزش امنیتی افزایش می‌یابد اما ممکن است افزایش متناسبی در ETH سوزانده‌شده روزانه یا درآمد فی پایه به ازای هر تراکنش لایه ۲ مشاهده نکند. این عدم تطابق همان نکته‌ای است که دیجیتال‌اسِت هنگام مقایسه رشد لایه ۲ با تصاحب مستقیم کارمزد اتریوم برجسته کرد.

زمینه عملیاتی و یکپارچگی اکوسیستم

شبکه رابینهود به‌طور عمومی در ۱ ژوئیه پس از یک پنجره راه‌اندازی محدود فعال شد. فهرست پشتیبانی اکوسیستم شامل یونی‌سوآپ، پلایدس، الکمی، بیت‌گو و چین‌لینک بود. آن یکپارچگی تجاری و زیرساختی، همراه با موارد استفاده‌ای مانند سهام توکنیزه‌شده، جفت‌های مم‌کوین-سهام و معاملات مرتبط با دارایی‌های واقعی روی زنجیره، کمک کرد فعالیت قابل‌توجهی به شبکه جذب شود.

ال‌تو‌بیت تقریباً ۲.۹۹ میلیارد دلار ارزش تأمین‌شده توسط شبکه رابینهود را در آخرین بررسی گزارش کرد و حدود ۱۱۴ عملیات کاربر در ثانیه را طی یک روز اخیر عنوان نمود. توجه داشته باشید که معیار «ارزش تأمین‌شده» با TVL دیفای متفاوت است و نباید با سپرده‌هایی که توسط ارائه‌دهندگان داده دیگر گزارش می‌شوند یکی در نظر گرفته شود.

چه برداشتی باید داشته باشید

1. کارمزدهای بالای لایه ۲ به‌طور خودکار به دریافت مقادیر زیاد توسط شبکه اصلی اتریوم ترجمه نمی‌شود. بلاب‌ها و پروتو-دانک‌شاردینگ به‌طور هدفمند هزینه به ازای هر بایت برای رول‌آپ‌ها را کاهش می‌دهند و جدایی بین کارمزد کاربر لایه ۲ و هزینه‌های ارسال روی لایه ۱ را ایجاد می‌کنند.
2. فاصله بزرگ بین کارمزدهای لایه ۲ و هزینه‌های ارسال لایه ۱ سندی بر سود بیش از حد اپراتور لایه ۲ نیست. هزینه‌های خارج از زنجیره، توافق‌های تقسیم درآمد، سوزاندن‌های پروتکل و ساختارهای هزینه داخلی همگی اقتصاد خالص را تحت تاثیر قرار می‌دهند.
3. پیکربندی‌های امنیتی و تمرکززدایی مهم‌اند. شبکه رابینهود در حال حاضر با یک ترتیب‌دهنده متمرکز و مجموعه محدود چالش‌دهنده عمل می‌کند که بر فروض اعتماد و چگونگی اعمال نهایی وضعیت و اثبات‌های تقلب تاثیر می‌گذارد.
4. توافق‌های شخص ثالث مانند برنامه توسعه آربیتروم سهمی از درآمد خالص پروتکل را به اکوسیستم آربیتروم تخصیص می‌دهند، به این معنی که بخشی از ارزش اقتصادی لایه ۲ به ذی‌نفعان زیرساختی گسترده‌تر می‌رسد.
5. تمرکز تراکنش‌ها می‌تواند روزهای کارمزد نوسانی تولید کند. استراتژی‌های معامله خودکار و مجموعه‌ای کوچک از قراردادهای با حجم بالا عامل بسیاری از جهش ۳ سپتامبر بودند و روزهای بعد نشان دادند که مجموع می‌تواند حتی با توان مشابه به‌شدت کاهش یابد.

نتیجه‌گیری

یافته‌های بیت‌کوئری برای ۳ سپتامبر یک مطالعه موردی روشن ارائه می‌دهند درباره اینکه چگونه طراحی‌های مدرن لایه ۲، پشتیبانی‌شده توسط بلاب‌های ای‌آی‌پی-۴۸۴۴ و قیمت‌گذاری دسترسی به داده مناسب رول‌آپ، می‌توانند فعالیت برنامه‌ای سنگین را پشتیبانی کنند در حالی که هزینه‌های تسویه روی اتریوم را پایین نگه دارند. آن جدایی به‌صورت هدفمند طراحی شده و مقیاس‌پذیری رول‌آپ‌ها را بهبود می‌بخشد، اما همچنین محل تحقق ارزش اقتصادی در سراسر لایه‌ها را تغییر می‌دهد.

ناظران باید نسبت به عکس‌های تک‌روزه محتاط باشند. فاصله بزرگ کارمزدها نشان‌دهنده نقصی در مدل مقیاس‌پذیری اتریوم نیست و به‌تنهایی نشان نمی‌دهد چه کسی چه سهمی از درآمدها را پس از هزینه‌های عملیاتی و توافق‌های تقسیم درآمد دریافت کرده است. برای طراحان پروتکل، کاربران و رگولاتورها، پرسش‌های مهم عبارتند از: چگونه اکوسیستم بین کارایی و امنیت توازن برقرار می‌کند، چه کسانی از رشد لایه ۲ سود می‌برند و چه مکانیزم‌های حاکمیتی یا مشوقی مناسب برای حفظ هر دو اکوسیستم قوی لایه ۲ و لایه پایه‌ای امن هستند.

این تحلیل بر مبنای اندازه‌گیری‌های تراکنش بیت‌کوئری، ارزیابی‌های ریسک ال‌تو‌بیت، مستندات شبکه رابینهود و گزارش‌های دیجیتال‌اسِت و افشای مالی آربیتروم نگارش شده است. معیارها و معماری‌های مورد بحث را می‌توان در زنجیره و از طریق مستندات عمومی شبکه‌های دخیل راستی‌آزمایی کرد.