8 دقیقه
اتریوم سه بار بازگشت کرد اما با مقاومت قوی روبهرو شد
اتریوم (ETH) در ده روز گذشته سه تلاش صعودی انجام داد اما نتوانست مقاومت حیاتی حوالی ۲٬۰۰۰ دلار را پشت سر بگذارد. دادههای بازار حرکتهای شارپی را در تاریخهای ۶ فوریه (+۲۳٪)، ۱۲ فوریه (+۱۱٪) و ۱۵ فوریه (+۷٪) نشان میدهد، با این حال هر یک از رالیها در بازه ۲٬۰۰۰–۲٬۱۲۰ دلار متوقف شد. این ردهای پیدرپی، اتریوم را در یک محدوده معاملاتی فشرده حبس کرده و سؤالهایی درباره اینکه چه کسانی فشار خرید را جذب میکنند ایجاد کرده است.
محدوده مقاومت ۲٬۰۰۰ دلاری برای ETH بهعنوان یک مانع روانی و تکنیکال عمل میکند؛ ترکیب حمایت قیمتی خریداران قبلی (cost-basis) و فروش استراتژیک نهنگها باعث شده هر رشد قیمتی با عرضه قابلتوجهی روبهرو شود. این وضعیت همچنین باعث افزایش نوسان کوتاهمدت شده و معاملهگران نوسانی را محتاطتر نگه داشته است. برای تحلیل بیشتر، باید جریانهای آنچین، شاخصهای نقدینگی و ساختار عرضه را بهصورت همزمان بررسی کرد.
جریانهای آنچین و Chaikin Money Flow (CMF)
شاخصهای آنچین یک افزایش نسبی در Chaikin Money Flow (CMF) را نشان میدهند که بهطور موقتی به بالای صفر بازگشت — نشانهای از ورود پول و خرید بخشی از سوی نهنگها. CMF که ترکیبی از حجم و حرکت قیمت را برای سنجش فشار خرید یا فروش در نظر میگیرد، میتواند تصویری از ورود سرمایه حقیقی یا نهادی ارائه دهد. با این حال، بهبود CMF محدود به نظر میرسد: تجمع مؤسسات و دارندگان بزرگ در سطحی نبوده که بتواند یک شکست پایدار را رقم بزند.
در عین حال، اسنپشاتهای آنچین فروش افزایشیافتهای از سوی نهنگها و دارندگان بلندمدت را نشان میدهند که رالیها را سقفگذاری کردهاند. زمانی که توزیع عرضه متمرکز و حجم فروش در نزدیکی سطوح سودآوری بالا میرود، حرکت قیمت عموماً با مقاومت مواجه میشود. تحلیل دقیقتر شامل بررسی جریان خروجی/ورودی از صرافیها (exchange flows)، تغییرات در کیفپولهای نهنگ و نرخ پذیرفتهشدن تراکنشها روی شبکه است.
برای تحلیل بهتر، لازم است ترکیبی از شاخصهای آنچین مانند CMF، جریان خالص به/از صرافیها، توزیع سن مالکیت (مثلاً نمودار HODL یا موجهای نگهداری) و فعالیت قراردادهای هوشمند مرتبط با لیکوئیدیتی را بررسی کنیم. این شاخصها میتوانند به تفکیک نشان دهند که آیا فشار فروش ناشی از نهنگها و دارندگان است یا صرفاً نتیجه معاملات کوتاهمدت و تکانهای است.
مقاومت مبتنی بر بهای تمامشده و تمرکز عرضه
تحلیلگران به تمرکز عرضه در حوالی بهای تمامشده خریداران بهعنوان یک مانع عمده اشاره میکنند. طبق گزارشها بیش از یک میلیون ETH در بازه ۱٬۹۹۵–۲٬۰۱۵ دلار خریداری شده است که یک لایه چگال از فشار فروش ایجاد کرده است. این مالکیت خوشهای بهعنوان یک منطقه مقاومتی عمل میکند: هرگاه قیمت به این محدوده نزدیک میشود، این دارندگان ممکن است سودگیری کنند یا سبد خود را متوازن کنند و مانع تثبیت حمایت بالاتر برای ETH شوند.
تمرکز عرضه (supply concentration) معمولاً زمانی مشکلزا میشود که حجم بزرگی از سکهها در یک محدوده قیمتی تجمع یافته و دارندگان تمایل به فروش در همان محدودههای سود داشته باشند. در عمل، این میتواند از تبدیل یک مقاومت موقت به سطح حمایتی در آینده جلوگیری کند، مگر اینکه حجم خرید تازه و توزیع مناسب بین آدرسها رخ دهد.
علاوه بر این، بررسی «بهای تحققیافته» (realized price) و «نمودار توزیع بهای خرید» میتواند به درک عمق مقاومت کمک کند. اگر درصد بالایی از عرضه در قیمتهای نزدیک به ۲٬۰۰۰ دلار واقع شده باشد، شکست قیمتی نیازمند حجم معاملات بالاتر و پایداری تقاضا از سوی سرمایهگذاران بلندمدت یا مؤسسات خواهد بود. از سوی دیگر، اگر عرضه نقدشوندگی نشان دهد که بخش بزرگی از عرضه در صرافیها متمرکز شده است، آنگاه ریسک فشار فروش ناگهانی بالاتر میرود.
در تحلیلهای پیشرفتهتر، میتوان از شاخصهایی مانند Average Cost Basis per Address و Cluster Analysis برای شناسایی سطوحی استفاده کرد که بیشترین مقدار عرضه بهدست آمده—این سطوح معمولاً نقاط کلیدی مقاومت یا حمایت برای بازار هستند.
چشمانداز: اهداف شکست و ریسکهای نزولی
اگر اتریوم بتواند بهطور قانعکننده بالای ۲٬۱۲۰ دلار نفوذ کرده و آن سطح را حفظ کند، اهداف مقاومتی بعدی به ۲٬۲۱۰ و ۲٬۳۰۰ دلار تبدیل میشوند که مسیرهای صعودی مشخصی برای معاملهگران دنبالکننده شکست فراهم میکنند. این اهداف مبتنی بر ساختار مقاومت کنونی و سطوحی هستند که در تحلیل توزیع بهای خرید بهعنوان گامهای بعدی مشابه شناسایی شدهاند.
از منظر تکنیکال، تثبیت بالای ۲٬۱۲۰ دلار میتواند نشاندهنده تغییر ساختاری در عرضه و تقاضا باشد؛ بهویژه اگر با افزایش حجم معاملات و ورود پول حقیقی یا نهادی (مثلاً افزایش مثبت در CMF و جریان خالص ورودی به صرافیهای غیرمتمرکز یا ETFها) همراه باشد. در صورت وقوع این سناریو، بازار ممکن است فاز تثبیت بالاتر را تجربه کند و سطح مقاومت قبلی به سطح حمایتی تبدیل شود.
با این حال، موفق نشدن در عبور از ۲٬۱۲۰ دلار میتواند اتریوم را در محدودهای بین حدود ۱٬۸۹۵ و ۲٬۰۰۰ دلار نگه دارد، که نوسان را طولانیتر کرده و معاملهگران سویینگ را نسبت به گرفتن موقعیتهای سنگین محتاط میکند. در چنین شرایطی، بازار مستعد نوسانات دامنهای است و ریسک بازگشتهای ناگهانی بهویژه در صورت افزایش فروش از سوی دارندگان کوتاهمدت یا تسویه اهرمها وجود دارد.
معاملهگران باید به چند شاخص کلیدی توجه کنند تا هرگونه تغییر روند پایدار را تایید یا رد کنند:
- جریان نهنگها: تغییرات در فروش/خرید نهنگها و انتقال به/از صرافیهای متمرکز میتواند سیگنالدهنده فشار عرضه باشد.
- Chaikin Money Flow (CMF): عبور و تثبیت CMF بالای صفر همراه با حجم بالای معاملات نشان از ورود پول است.
- توزیع آنچین: مشاهده تراکم عرضه در باندهای قیمتی خاص (مثلاً ۱٬۹۹۵–۲٬۰۱۵ دلار) که میتواند سطح مقاومت را تقویت کند.
- حجم معاملات و Open Interest (در مشتقات): افزایش حجم در کنار رشد قیمت احتمال پایداری روند را افزایش میدهد؛ کاهش حجم در هنگام رشد قیمت هشدار میدهد.
- جریان به/از صرافیها: ورود خالص به صرافیها معمولاً فشار فروش را افزایش میدهد و خروج خالص میتواند نشاندهنده تمایل به نگهداری بلندمدت باشد.
برای سرمایهگذاران طولانیمدت، مهم است بین نوسان کوتاهمدت و تغییر بنیادی تفاوت قائل شوند؛ افزایش موقتی CMF یا رشد قیمت ناشی از معاملات اهرمی میتواند برگشتپذیر باشد اگر توزیع عرضه و رفتار نهنگها تغییری نداشته باشد. از سوی دیگر، تجمع پایدار در کیفپولهای بلندمدت و کاهش موجودی در صرافیها معمولاً سیگنالی مثبت تلقی میشود.
در نتیجه، سناریوهای محتمل شامل موارد زیر است:
- شکست پایدار بالای ۲٬۱۲۰ دلار: نیازمند افزایش حجم، تثبیت CMF بالای صفر و کاهش عرضه روی صرافیها؛ مسیرهای ۲٬۲۱۰ و ۲٬۳۰۰ دلار محتمل میشوند.
- محدودهزدایی و نوسان دامنهای: عدم عبور از ۲٬۱۲۰ دلار میتواند ETH را بین ~۱٬۸۹۵ و ۲٬۰۰۰ دلار نگه دارد و نوسان را طولانیتر کند.
- فشار نزولی در صورت فروش گسترده نهنگها: اگر فروش نهنگها و برداشت نقدینگی ادامه یابد، احتمال افت به سطوح حمایتی پایینتر افزایش مییابد.
برای معاملهگران روزانه و نوسانی، راهکار محافظهکارانه شامل تنظیم استاپلاس مناسب، تقسیم پوزیشنها و رصد لحظهای شاخصهایی مانند CMF، جریان نهنگها، و حجم معاملات در صرافیها است. برای سرمایهگذاران بلندمدت، تمرکز بر رویزنجیره (on-chain) و معیارهای مربوط به پذیرش شبکه و توسعه زیربنایی اکوسیستم اتریوم (مانند فعالیت قراردادهای هوشمند، تعداد آدرسهای فعال، و رشد TVL در دیفای) میتواند تصویر بهتری از پایداری روند ارائه دهد.
نکته مهم دیگر، ارتباط میان اخبار بازار و دادههای آنچین است: اطلاع از رویدادهای کلان مانند تصمیمات سیاستی، تغییرات نرخ بهره، یا اخبار مربوط به محصولات سرمایهگذاری مبتنی بر ETH میتواند محرکهایی برای نوسان نرخ باشد. ادغام تحلیل فاندامنتال و تکنیکال در کنار شاخصهای آنچین به معاملهگر کمک میکند تصمیمات مبتنی بر ریسک را بهتر مدیریت کند.
در پایان، توصیه میشود معاملهگران و سرمایهگذاران پروفایل ریسک خود را مشخص کنند و بر اساس اهداف سرمایهگذاری (کوتاهمدت، میانمدت یا بلندمدت) و معیارهای آنچین و تکنیکال اقدام کنند. رصد مداوم شاخصهایی مانند CMF، توزیع عرضه، جریان نهنگها و حجم معاملات میتواند به تشخیص نقاط کلیدی ورود و خروج کمک کند و ریسک اقدامات ناشی از حرکات فرار بازار را کاهش دهد.
منبع: smarti
ارسال نظر